Nazwa minerału:

Salit

zaliczany do gromady krzemianów; nazwa wywodzi się od miejscowości Sala w Szwecji, gdzie został odkryty.

Występowanie:

skały wapienno-krzemienne, dolomity, wapienie dolomityczne, łupki amfibolitowe.

okolice Miedzianki, Mniszkowa, Ciechanowic.

Zastosowanie:

naukowe oraz kolekcjonerskie.

Nazwa minerału:

Srebro rodzime

minerał z gromady pierwiastków rodzimych. Występuje w skupieniach dendrytowych, pierzastych, siatkowych oraz w postaci wpryśnięć w innych minerałach i skałach.

Występowanie:

występuje w utworach hydrotermalnych (zwłaszcza w żyłach kruszcowych) oraz sporadycznie w pegmatytach. W utworach osadowych, np. w łupkach miedzionośnych.

Miedzianka, Mniszków

Barwa:

srebrzysta, biała

Zastosowanie:

doskonały przewodnik ciepła i elektryczności; w jubilerstwie; w kolekcjonerstwie.

Nazwa minerału:

minerał z gromady siarczków; krystalizuje w układzie regularnym oraz rombowym. Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego chemika F. Stromeyera.

Występowanie:

jest minerałem żyłowych złóż kruszców.

Barwa:

barwa stalowoszara z lekkim nalotem fioletowym.

Zastosowanie:

podrzędne źródło srebra i miedzi; kamień kolekcjonerski.

Nazwa minerału:

Stefanit

nazwany został na cześć inżyniera, austriackiego Dyrektora Górnictwa arcyksięcia Wiktora Stefana (1817 - 1867). Minerał z gromady siarkosoli. Jest kruszcem srebra.

Występowanie:

składnik utworów hydrotermalnych i żył kruszcowych.

Barwa:

ciemnoszara, czarna.

Zastosowanie:

poszukiwany i ceniony przez kolekcjonerów.

Nazwa minerału:

Smaltyn

minerał z gromady arsenków. Nazwa pochodzi od niebieskiego barwnika smalta.

Występowanie:

najczęściej występuje w żyłach kruszców: srebra, niklu, kobaltu, bizmutu i uranu.

Barwa:

cynowobiały niekiedy o szarej lub tęczowej barwie.

Zastosowanie:

dobry przewodnik elektryczności; używany do wyrobu niebieskiego barwnika; kamień kolekcjonerski.

Nazwa minerału:

Syderyt

minerał z gromady węglanów.  najczęściej występuje w skupieniach ziarnistych lub zbitych.

Występowanie:

jest częstym składnikiem żył kruszcowych. Powszechnie tworzy się w wodnym, beztlenowym środowisku.

Barwa:

białóżółta, żółtobrunatna, brunatna, szara.

Zastosowanie:

wykorzystywany głównie jako surowiec do otrzymywania żelaza; czasami wykorzystywany jako kamień jubilerski

Nazwa minerału:

Skalenie

glinokrzemian sodu, potasu i wapnia, poprzednie także baru. Często tworzą mieszane kryształy. Istnieją odmiany wysokotemperaturowe i niskotemperaturowe. Są głównymi minerałami skałotwórczymi, ich udział w budowie skorupy ziemskiej określa się na 60%.

Występowanie:

w skałach krystalicznych można je zobaczyć w postaci ziaren. Tworzą także duże kryształy w pegmatytach i żyłach hydrotermalnych.

Barwa:

bezbarwna, biała, żółta różowa, szara.

Zastosowanie:

są one podstawowym materiałem do produkcji ceramiki szlachetnej.

Nazwa minerału:

Sepolit-pianka morska

uwodniony krzemian magnezu. Utrzymuje się na powierzchni wody stąd nazwa "pianka morska". Tworzy nieregularne skupienia lub pokłady.

Występowanie:

jest produktem przeobrażenia serpentynitów w trakcie procesów wietrzeniowych i hydrotermalnych.

Barwa:

biała, szara, żółta, czerwona.

Zastosowanie:

przy wyrobie fajek i cygarniczek, stosowany w elektrotechnice w farmacji i produkcji środków czyszczących.

Nazwa minerału:

Sfaleryt-blenda cynkowa

siarczek cynku. Nazwa pochodzi od greckiego sfaleros - mylący. najważniejszy minerał pierwotny cynku. Wykazuje silny połysk, zbliżony do diamentowego. Współwystępuje z pirytem, markasytem i chalkopirytem.

Występowanie:

w złożach kruszców cynki i ołowiu.

Barwa:

brunatna, zdarza się czarna, żółta, czerwona i zielona.

Zastosowanie:

niektóre odmiany wykorzystywane w zdobnictwie. Jest on najważniejszą rudą cynku, a zarazem nośnikiem kadmu.