Nazwa pałacu: | Miedzianka | 
|
Warunki wstępu: | | nieokreślone, budynek już nie istnieje - pozostała brama i piwniczki
| Parking:
| | możliwość zaparkowania przy przy głównej wiejskiej drodze, przed kościołem | Stan obiektu:
| | pozostała jedynie część bramy wjazdowej oraz piwniczka | Jak odnaleźć?
| | stosunkowo łatwo, brama wjazdowa znajduje się zaraz za kościołem | Jak dojechać?
| | z Janowic Wielkich szosą do Miedzianki, pod kościół. |
Opis
W 1353 roku na terenie obecnej Miedzianki książę świdnicki Bolko II wzniósł zamek.
Hans Dypold właściciel Miedzianki panował do 1531 roku, w tym okresie doprowadził Miedziankę do rangi czołowego ośrodka wydobycia i przerobu rud miedzi, ołowiu i srebra w Sudetach. Przebudował on w 1518 roku gruntownie zameczek, nadając mu renesansowy charakter. Kolejnym właścicielem był Alex Holzschau. Od 1537 roku właścicielem zamku był sekretarz stanu króla polskiego, krakowianin, Justus Ludwig Decius. Kolejnymi właścicielami byli kupcy jeleniogórscy, Hans i Franz Hellmann – do 1543 roku. W 1562 roku posiadłość kupiła rodzina Schaffgotsch. W 1598 roku za 25 tysięcy talarów majątek zakupił George von Furst. W czasie wojny trzydziestoletniej, 9 czerwca 1637 roku żołnierze chorwaccy spalili całkowicie Miedziankę. Domy zbudowane z drewna, jak również gontowe i słomiane dachy szybko padły ofiarą płomieni. Wówczas zniszczeniu uległ też zamek, który wkrótce został odbudowany. W 1728 roku Miedzianka została ponownie zniszczona w wyniku pożaru. Odbudowa trwała do 1752 roku. W 1737 roku, rodzina Furst sprzedała posiadłość Christophowi Ferdinandowi von Nimptsch. W 1768 roku Miedzianka staje się własnością tajnego pruskiego ministra stanu, Hansa Heinricha von Churschwandt. Wdowa po nim, hrabina von Nimptsch, odziedziczyła posiadłość i poślubiła Wilhelma von Schlabrendorf. Sprzedali oni posiadłość w 1780 roku pruskiemu kapitanowi królewskiemu, Ernestowi Hermannowi von Koelichen und Rustern. Kolejną właścicielką w 1802 roku została hrabina Ernestine von Matuschka. W 1811 roku majątek przeszedł na własność syna hrabiego Gustava Maria von Matuschka. W latach 1813 – 1819 z jego polecenia wybudowano nowy pałac w stylu klasycystyczno-biedemeierowskim. Następnie sprzedał go hrabiom von Stolberg z Janowic. Dnia 12 października 1824 r. wieczorem w domu nr 84 wybuchł pożar i zaczął się szybko rozprzestrzeniać. W Miedziance po pożarze zachował się doskonale jedynie pałac. 
Rudawski Park Krajobrazowy - brama wjazdowa do pałacu w Miedziance (dziś)
fot. NPW Po 1945 roku w pałacu umieszczono administrację i stołówkę kopalni miedzi. W 1958 roku pożar zniszczył dach pałacu. Ponieważ wyczerpały się bogactwa naturalne w kopalniach, miasteczko zaczęto wyludniać. Około 1972 roku zaczęto rozbierać i likwidować budynki miedzianki, w tym pałac. Literatura: 1. Kapałczyński W., Napierała P. „Zamki, pałace i dwory Kotliny Jeleniogórskiej”. Fundacja Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej. Wrocław 2005.
2. "Słownik geografii turystycznej Sudetów. Rudawy Janowickie". Red. M. Staffa. Wyd. I-BIS. Wrocław 1998
3. "Dolina Zamków i Ogrodów. Kotlina Jeleniogórska - wspólne dziedzictwo". Red. O. Czerner, A. Herzig. Muzeum Okręgowe w Jeleniej Górze. Berlin i Jelenia Góra 2003
4. Ciołek M. "Romantyczna rezydencja w Wojanowie i jej twórcy: Fryderyk A. Stueler i Peter J. Lenne". http://www.dziedzictwo.pl
5. Portal Wiedzy Onet.pl. http://portalwiedzy.onet.pl do góry  
|
