Co robić?

Mapa

Otwórz mapę
Rudawy Janowickie
turystyka, tajemnica, marzenia...

Sudecki Szlak Konny (główny) nr 4

Kolor: pomarańczowy

Jedna z najpiękniejszych tras konnych w Polsce.

 

Obfituje w mnogość zabytków kultury, pomników przyrody i magicznych widoków.

 

- długość całego szlaku 360 km

 

 

 Opis fragmentu szlaku wiodący przez Ziemię Kamiennogórską, Rudawy Janowickie (Rudawski Park Krajobrazowy) oraz Karkonosze.

 

Rozpoczniemy opis od momentu połączeniasię Głównego Szlaku Sudeckiego (pomarańczowego) z lokalnym zielonym szlakiem konnym, które wspólnie wiodą do kaplicy św. Anny w okolicy Chełmska Śląskiego. Jest ona ukryta na zalesionym wzgórzu. Teren kapliczki nie jest ogrodzony, co pozwala obejrzeć ją bez zsiadania z koni.

 

Kaplica św. Anny pochodzi z XVIII wieku. Została zaprojektowana przez cenionego architekta baroku śląskiego - Anthona Jentscha. Kaplicę wybudowano na wzniesieniu za miastem. Powstała w związku z rozpowszechnionym kultem św. Anny na tym terenie. Budowlę datuje się na 1721 r. Została zbudowana na miejscu poprzedniej, zniszczonej prawdopodobnie w czasie wojny 30-letniej. Wokół niej ciągną się słupowe kapliczki-stacje Drogi Krzyżowej z XIX w. Wzdłuż drogi prowadzącej z Chełmska Śląskiego do niej, ustawione są słupy z figurami św. Anny z Matką Boską i Chrystusem.

 

Po minięciu tego zabytku, kierujemy się polna drogą do Chełmska Śląskiego - wsi leżącej w powiecie kamiennogórskim, między Górami Kruczymi a Zaworami. Najprawdopodobniej została założona przez Czechów, a niektóre zapiski na jej temat datowane są na 1214 r.

 

Domy Tkaczy, nazywane Dwunastoma Apostołami zostały zbudowane w 1707 r. przez Cystersów z pobliskiego Krzeszowa. Obecnie stanowią najlepiej zachowane drewniane budynki tego typu na terenie Dolnego Śląska. Posiadają ściany o konstrukcji zrębowej, które są łączone zamkami na „jaskółczy ogon”. Obecnie w Chełmsku zachowało się 11 domów ustawionych szeregowo. Służyły jako miejsce sprzedaży gotowych płócien. Od kilku lat podejmowane są działania, mające na celu przywrócenie dawnych tradycji tkackich w miejscowości.

 

W Chełmsku Śląskim warto zrobić przystanek przy zespole niezwykłych drewnianych domków tkackich. Na zapleczu jednego z nich znajduje się koniowiąz, przy którym można bezpiecznie zostawić konie (o koniowiąz i wodę dla koni należy zapytać w Izbie Tkackiej, znajdującej się w jednym z domków).

Oprócz „Domów Tkaczy”, w których znajduje się m.in. kawiarnia „U Apostoła”, warto zwiedzić rynek z barokowym kościołem.

 

W Chełmsku znajduje się również gospodarstwo agroturystyczne „Głazkowo”, którego właściciele aktywnie uprawiają turystykę jeździecką i chętnie przyjmują gości na koniach.

 Po zwiedzeniu zabytków Chełmska kierujemy się dalej w stronę Rezerwatu Kruczy Kamień - położonego w części Gór Kruczych. Utworzony został dla zachowania efektownych form porfirowych skałek oraz cennej roślinności.

Z Kruczą Skałą (681 m n.p.m. – najwyższy punkt rezerwatu) łączy się legenda związana z pobliską „Doliną Miłości”.

 

Jest to miejsce, w którym zbiega się kilka szlaków: Sudecki Szlak Konny (pomarańczowy), niebieski lokalny szlak konny (biegnący w kierunku zachodnim, a później Rudaw Janowickich) i zielony szlak konny, stanowiący pętlę obiegającą Ziemię Kamiennogórską.

Mijamy rezerwat Kruczy Kamień jadąc do miasta Lubawki. W początkowym odcinku drogi jedziemy łąkami, a następnie asfaltem, by w końcu wjechać w drogi leśne i dalej polne, którymi miniemy Lubawkę. W okolicy znajduje się stajnia – „Turystka Konna Podlesie”, ul. Przyjaciół Żołnierza 6, 58-420 Lubawka, Tel. 515 090 262, 691 131 303, http://www.podlesie.com/, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript., Radosław Sujecki.

 

Lubawka

Miasto położone w pobliżu jednego z najniższych przejść przez Sudety. Biegła tędy niegdyś jedna z dróg łączących ziemie Europy północnej i południowej. Przełożyło się to na rozwój miasta. Czasy osiedlenia się pierwszych ludzi nie są dokładnie znane. Najstarsze ślady działalności człowieka sięgają czasów neolitu. Istnieje przypuszczenie, że pierwsza osada powstała tu w X w. (plemię Bobrzan). Najwcześniejsza udokumentowana wzmianka, w której pada nazwa Lubavia, pochodzi z 1284 r.

W Lubawce warto zwiedzić m.in. piękny rynek, z odremontowanym Ratuszem.

 

Kiedy miniemy miasteczko, w niedługim czasie dojedziemy do wsi Bukówka, a następnie przejedziemy obok zbiornika wodnego o tej samej nazwie.

Bukówka, jako zbiornik wody, jest sztucznym zalewem, początkowo stworzony w 1903 – 1907 roku, jako suchy zbiornik retencyjny z wybudowaną tamą w przełomie. Około 1978-1989 zbiornik został powiększony i wybudowana została boczna tama osłaniająca. Dzięki tym pracom powstał najwyżej położony zbiornik zaporowy w Polsce. U podnóża wzniesienia Zadzierna (724 m n.p.m.), obok Bukówki znajduje się kolejna baza noclegowa wraz ze stajnią „Eko-Tourist-Farm”, Bukówka 71, 58-420 Lubawka, tel. 757 411 395, 603 543 961, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript., Barbara i Kazimierz Jochymek.

Ruszamy dalej jadąc drogą, po której wytyczony jest również zielony szlak pieszy w stronę wsi Paczyn (jest niewielką wsią, należącą do gminy Lubawka; powstała w drugiej połowie XIV wieku i była wówczas własnością rycerską), a dalej Rozdrożem Kowarskim (jest to obniżenie śródgórskie między Karkonoszami, a Grzbietem Lasockim - 787 m n.p.m.; w tym miejscu krzyżuje się wiele dróg i szlaków turystycznych) wjedziemy w pasmo górskie Karkonoszy.

Pnąc się pod górę zmierzamy w kierunku Przełęczy Okraj.

 

Przełęcz Okraj

Popularne wśród turystów obniżenie w Karkonoszach oddzielające Kowarski Grzbiet od Grzbietu Lasockiego (1046 m n.p.m.). Od XVIII w. rozwijało się tu pasterstwo, budowano szałasy i budy pasterskie. Od XIX wieku popularne staje się zjeżdżanie rogatymi saniami z przełęczy do Kowar. Jeszcze do niedawna było tu przejście graniczne z Czechami, obecnie można swobodnie przekraczać granicę. Na przełęczy jest parking i schronisko turystyczne.

 

Z przełęczy Okraj ruszamy m.in. północnym zboczem Wołowej Góry w kierunku Ścięgien, mijając po stronie północnej miejscowość Kowary.

 

Kowary

Miejscowość Kowary wiąże swój początek z górnictwem (rudy żelaza) i kowalstwem.

Pierwsze odkrycia złóż datowane są na 1148 rok, kiedy to gwarek Walon Wawrzyniec Angelus odkrył na zboczu Góry Rudnik rudę żelaza.

Górnictwo, hutnictwo i kowalstwo pozwoliły na stworzenie stosunkowo bogatej osady, konkurującej nawet z Jelenią Górą.

Końcówka wydobycia w Kowarach to lata 50-te XX wieku. Po II wojnie światowej, kontynuowano przez pewien czas wydobycie rudy żelaza, jednak największą tajemnicą owiane jest to, co działo się przez następne kilka lat. Rozpoczęło się wydobycie rud uranu. Eksploatowano te złoża głównie na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych. Po II wojnie światowej rozwój miasta oparty był głownie o działalność Zakładów Przemysłowych R-1 (związanych z wydobyciem uranu). W późniejszych latach prężnie rozwinął się też przemysł włókienniczy. Produkowano płótna lniane i słynne od wielu dziesiątków lat dywany.

 

Ostatni odcinek trasy przed Ścięgnami to dość strome zejście, należy więc zachować ostrożność.

 

Ściegny

Ścięgny to długa wieś łańcuchowa leżąca u podnóża Karkonoszy. Graniczy od południa z Karpaczem. W górnej części atrakcją turystyczną dla najmłodszych jest  „Miasteczko Western City” – osada nawiązująca do dawnego życia na Dzikim Zachodzie. Na odwiedzających czeka tutaj szereg atrakcji w tym przejażdżka na koniu, napad na bank, jak i jazda na „sztucznym” byku. Jest to jednocześnie stajnia etapowa, gdzie można zostawić konie i przenocować w pensjonacie „Palomino”.

 

„Western City”, Ściegny k/Karpacza, tel. 757 619 560, 601 911 817, www.western.com.pl, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript., Jerzy i Teresa Pokój.

 

Ze Ścięgien, szlak prowadzi przez Góry Izerskie do Kliczkowa.

SiteLock