Kolorowe Jeziorka, Pomniki Przyrody i inne

Mapa

Otwórz mapę
Rudawy Janowickie
turystyka, tajemnica, marzenia...

Piec wapienniczy w Leszczyńcu

W górnej części wsi Leszczyniec pomiędzy Bobrzakiem (839 m np. m), a Wilkowyją (724 m n.p.m.) w dolinie potoku Wilczyniec, znajduje się piec wapienniczy pochodzący z XIX wieku.

 

Wybudowano go z okolicznych ciosów kamiennych, na planie sześciokąta gdzie ściany pochylone są do wewnątrz. W związku z rozwojem górnictwa w okolicy, a co za tym idzie, zwiększeniem osadnictwa na tym terenie - wzrosła potrzeba nowego budownictwa, jak i odkwaszania gleb pod rolnictwo wapnem uzyskanym z wypału.

W trzech ścianach wapiennika u ich podstawy znajdują się otwory wentylacyjne. Zapewniało to równomierne rozprowadzenie ognia oraz służyło do wygarniania popiołu. Wnętrze pieca zaopatrzone było w ruszt. Jako surowiec wykorzystywano czyste skały wapienne, wsypywane były one do pieca od góry. Przy wapienniku ludzie budowali proste konstrukcje, aby można robić zasypy surowca.

Piec wapienniczy rozgrzewany był do temperatury 900-1000 stopni Celsjusza. Materiałem do palenia, przeważnie było drewno pozyskiwane z okolicznych lasów. Wapiennik pracował w sposób ciągły. Zasypywany naprzemiennie drewno i skała wapienna. Obsuwając się w dół pieca wsad podgrzewany był spalinami ze strefy wypału. Kolejno paliwo ulegało zapaleniu i w strefie (temp. ok. 1200 stopni Celsjusza) wypału skała wapienna ulegała rozkładowi.

Reakcja przebiegała tak: CaCO3 + ciepło → CaO + CO2). Wypalone schłodzone wapno było wybierane z dolnego szybu już, jako gotowy produkt.

Dziś piec możemy podziwiać dzięki odrestaurowaniu go w 2005 roku przez właścicieli posesji.

 

 

 

 

SiteLock