Wioski w Rudawach

Mapa

Otwórz mapę
Rudawy Janowickie
turystyka, tajemnica, marzenia...

Historia Raszowa

Raszów

490-580 m n.p.m.

Miejscowość położona w dolinie Bystryka (Raszówka) na wysokości 490-580 m n.p.m. Wieś zachowała układ wsi łańcuchowej rozciąga się na przestrzeni około 1,5 km. Należy do gminy Kamienna Góra. Raszów otoczony jest z jednej strony Rudawskim Parkiem Krajobrazowym , a z drugiej Górami Lisimi.

Leży w sąsiedztwie wsi Pisarzowice i Rędziny. Otoczony lasami bukowymi, sosnowymi oraz łąkami z cennymi roślinnymi chronionymi. Przez wieś przechodzą szalki piesze (żółty) i rowerowe (czerwony). Do zabytków kultury w Raszowie możemy zaliczyć: kościół filialny p.w. Niepokalanego Poczęcia NMP z kaplicą grobową rodziny Schaffgotschów, zespół pałacowo-parkowy oraz krzyż pokutny.



Historia

Nazwy, pod jakimi funckjonował w latach poprzednich: 1287 - Rysindorf, 1765 - Ober -, Nieder Reussendorf, 1810 - Reussendorf, Nieder-, Ober Reussendorf, Neu Reussendorf, 1871 - Reussendorf, 1945 - Raszów.

Powstanie Raszowa nie zostało odzwierciedlone w konkretnych zapisach. Wiadomo jednak, że istniał już jako duża osada w końcówce XIII wieku. Najprawdopodobniej została zniszczona podczas wojen husyckich, była ona wówczas własnością rycerską. Raszów do okresu wojny 30-letniej należał do rodziny Schawffgotschów. Przez to był ściśle związany z Grodztwem pod Kamienna Górą. Domniemuje się również, że częściowo wieś mogła także należeć do hrabiego von Tschernina.
W 1547 roku właścicielami Raszowa są S. i K. von Czettritz, następnie w 1654 roku wymienia się Annę von Schliebitz oraz G.H. von Schindel.


Miejscowość dzieliła się na część dolną i górną przeważnie właścicielem obu części był jeden właściciel.  W XVII wieku właścicielem wsi był baron von Zedlitz.
W XVIII wieku miejscowość była mocno rozbudowaną osadą, podzieloną na Raszów Górny i Raszów Dolny. W obu częściach stały dwory, natomiast przy dolnym stał również folwark. Podaje się, że w 1726 roku podatek z całej wsi wynosił 854 talary.
Wymienia się również, że w tym okresie, Dolny Raszów warty był 6032 talary. Zamieszkiwało go 25 zagrodników, 10 kmieci, 7 chałupników i 2 rzemieślników. Porównując Raszów Dolny z Górnym - wartość dolnego była niewielka. Szacowano go tylko na 2948 talarów. Mieszkało w nim 34 zagrodników, 10 kmieci, 8 rzemieślników.
W 1785 roku właścicielem wsi baron von Eikstadt.
W Raszowie stał wówczas kościół katolicki, 2 budynki szkolne, 2 folwarki, 3 młyny wodne i 2 bielniki. Wymieniani są chałupnicy w liczbie 16, 61 zagrodników, 20 kmieci.
Wieś z każdym rokiem się rozwijała. W XIX wieku dzieliła się już na 3 części. Dolny, Górny i Nowy Raszów (kolonia).
W 1800 roku we wsi stał kościół, dwór z folwarkiem, 3 młyny wodne. Mieszkało w nim  81 zagrodników. Około 1825 roku wymienia się jako właściciela wsi tajnego radcę Crelinger z Berlina. W źródłach podawane są 103 domy, kościół katolicki, szkoła ewangelicka z nauczycielem, 2 folwarki z browarem, gorzelnia, 3 młyny wodne, 2 bielniki, 2 gorzelnie chłopskie. W pobliżu działała również kopalnia pirytu „Gustav”. W 1830 roku Raszów został sprzedany za sumę 15510 talarów tajnemu radcy stanu hrabiemu zu Stolberg-Wernigerode. W 1830 roku we wsi pracowało 14 krosien lnianych i 12 bawełnianych, wymieniane są 4 gospody oraz pokaźna hodowla bydła (300 szt. krów).

 


Około 1870 roku Raszów i sąsiednia wieś Wieściszowice tworzą jeden majątek ziemski, który należał do hrabiego Rzeszy Eberhardta zu Stolberg-Wernigerode -nadprezydenta Prowincji Śląskiej we Wrocławiu. Do jego rodziny od dawna (około 100 lat) należało Grodztwo. Szacuje się, że posiadłość miała 2086 morgów.
Raszów był dużą osadą, które miało wolne sołectwo. We wsi stało około 111 domów oraz karczma sądowa. Polecana była ona często wędrowcom.

 


Kiedy powołano RGV (Towarzystwo Karkonoskie - niem. Riesengebirgsverein), w Raszowie przeprowadzono wiele ciekawych szlaków wiodących do okolicznych atrakcji, miedzy innymi: wieży widokowej na Wielkiej Kopie, dojście do Schroniska. Kierowano już wtedy turystów do odwiedzenia mauzoleum Schaffgotschów. Mimo podejmowania wielu prób i pięknego położenia, wieś nie stała się osada letniskową. Po 1945 roku Raszów nadal był wsią o charakterze rolniczym, z unormowanym stanem ludności. W 1970 roku została zlikwidowana parafia, następnie szkoła. W 1980 roku odnotowano stopniowe wyludnianie wsi. W szkole zostało uruchomione schronisko młodzieżowe, które dość szybko zlikwidowano.
W obecnym czasie (2013 rok) Raszów powoli zaczyna się rozwijać. Budowane są nowe domy, a stare poddawane są remontom. Rozwija się we wsi funkcja letniskowa.

SiteLock