Kopalnie minerały i inne
Rudawy Janowickie
turystyka, tajemnica, marzenia...

Zarys historii górnictwa- rejon Wieściszowic i Czarnowa

Rejon Wieściszowic

Około 1785 r. w okolicach Wiesciszowic zaczęto wydobywać łupki pirytonośne w kopalni „Hoffnung”.
W 1793 r. powstała kopalnia „Neue Gluck”, a w 1796 r. powyżej niej została otwarta kopalnia „Gustav”.
W 1826 r. z kopalni „Hoffnung” i „Neue Gluck” uzyskiwano 800 centnarów oczyszczonej siarki.

Rejon Czarnowa

Jaka jest dokładna data rozpoczęcia działalności górniczej w Czarnowie trudno powiedzieć. Niektórzy sądzą, że już w XVII wieku w okolicach Czarnowa na niewielką skalę wydobywano złoto w kopalni „Arnold”, inni uważają, że miało to miejsce dopiero w połowie XVIII wieku. Tak czy inaczej nie była to działalność zbyt dochodowa, gdyż w 1769 r. WUG zawiesił ją ze względu na brak rentowności.

 


W 1799 r. Kolichen założył kopalnię „Rothezeche”. Postawiono przy niej płuczkarnię i hutę, lecz w 1803 r. kopalnię zamknięto. Czarnów utracił prawa górnicze. Prace górnicze wznawiano jeszcze dwukrotnie w 1820 i 1825 r., jednak ze względów ekonomicznych musiano ich zaniechać. Dopiero w r. 1838 nastąpiło dłuższe ożywienie działalności.

 

W 1838 r. roboty wznowiono. Właściciel kopalni w Radzimowicach, Luschwitz, przy współpracy z hr. Matuschke, właścicielem kopalni w Miedziance, rozpoczął wydobycie w kopalni „Evelinensgluck” i „Arnold”. To spowodowało ożywienie się górnictwa w tym rejonie. Wydobywano tam arsen, rudy ołowiu, miedź i piryt. Po śmierci Luschwitza i jego następcy Conrada w 1903 r. właścicielem kopalni stała się firma Juthe, która wydzierżawiła kopalnie spółce ze Złotego Stoku. Powstała tam kolejka linowa do stacji w Pisarzowicach dla potrzeb kopalni. Dla potrzeb kopalni wybudowano nawet kolejkę liniową łączącą Czarnów z Pisarzowicami.


Od 1908 r. wznowiono działalność gwarectw „Evelinengluck” i „Arnold”, które prowadziły dalsze roboty górnicze. W 1910 r. kopalnie połączono z kamieniołomem marmuru. W 1921 r. powstały kolejne kopalnie – „Hoffnung”, w której wydobywano rudy antymonu oraz „Ernste Zeit”- która to kopalnie miała być kopalnią złota. Jednak prace rozpoznawcze były błędne i do uruchomienia kopalni nigdy nie doszło. W 1925 r.wszystkie prace górnicze na terenie Czarnowa zostały zawieszone.

Dane o wielkości produkcji w Czarnowie są skąpe. Największe wydobycie miało miejsce w 1918 r. i wynosiło 1760 ton rudy arsenowej.

W 1921 r. w związku z dobrze rozwijającym się interesem powstała kopalnia rud antymonu i cztery lata później kopalnia złota „Ernste Zeit”. Obie te kopalnie zamknięto po r. w związku z brakiem opłacalności.



 
Literatura:
1. Dziekoński Tadeusz "Wydobywanie i metalurgia kruszców na Dolnym Śląsku od XII do połowy XX wieku" W-wa, Wyd. PAN, 1972.
2. "Słownik geografii turystycznej Sudetów. Rudawy Janowickie". Red. M. Staffa. Wyd. I-BIS. Wrocław 1998.
3. Sielezin J. "Z dziejów górnictwa śląskiego w średniowieczu".
4. Zagożdżon P. "Sztolnia na górze Bielec - nieznany ślad górnictwa kruszcowego" W. Prace naukowe Instytutu Górnictwa Politechniki Wrocławskiej. Politechnika Wrocławska. Wrocław 2006 .

 

SiteLock